Zabierz ich do lasu.
Nie ruszajcie się stąd. Niedługo wrócę.
- Czekaj! - Zostańcie tu!
/Ojcze, zaczekaj!
- Pomocy! - Jest tam ktoś?
Jedz!
Jedz.
Jedz!
Za mały ogień. Dorzuć drewna!
Co?
Wystarczający ogień?
/Nigdy więcej nie zobaczyliśmy rodziców.
/Zostaliśmy sami.
/W niewoli /nauczyliśmy się dwóch rzeczy.
/Po pierwsze: nie wchodź /do chatki ze słodyczy.
/Po drugie: jeśli chcesz zabić wiedźmę, /to ją spal.
<> www. kinomania. org
BLIŹNIĘTA POKONAŁY WIEDŹMĘ
MIASTO WITA OSIEROCONE RODZEŃSTWO
ZAGINIONE DZIECKO
HANSEL I GRETEL RATUJĄ DZIECKO
BOHATERSKIE RODZEŃSTWO SCHWYTAŁO WIEDŹMY
HANSEL I GRETEL RATUJĄ MIASTO
WIEDŹMA Z ŁĄKI ZABITA
BOHATEROWIE HANSEL I GRETEL
WIEDŹMA Z BAGIEN NIE ŻYJE
HANSEL I GRETEL: ŁOWCY CZAROWNIC
KILKANAŚCIE LAT PÓŹNIEJ
Świeże mleko dla dzieci!
/Po tygodniach życia w strachu,
/złapaliśmy osobę odpowiedzialną /za ten stan rzeczy.
Za zbrodnie przeciwko mieszkańcom Augsburga
i cudzołożenie z szatańskim pomiotem,
oskarżam tę kobietę o posługiwanie się czarną magią.
Spalić ją!
Spójrzcie w oczy demona.
Idź do diabła.
Przestańcie!
Barringer, to ja tu rządzę.
Posłuchajcie.
Jako wasz burmistrz wiem, że wielu z was utraciło swych ukochanych
przez tę plagę czarownic. Ale nie możemy spalić tej kobiety.
Potrzebujemy dowodów.
Dobrze wiecie jak wygląda wiedźma.
Zbierają się w nocy i zawierają pakt z diabłem.
Ta kobieta wyląduje na stosie!
Puśćcie ją,
albo mózg szeryfa rozbryźnie się na wieśniaków.
Rusz się.
Sprawdź ją.
Jak ci na imię?
Imię.
Mina.
Nie da się ukryć korzystania z czarnej magii.
Na zębach, skórze i oczach pojawia się zgnilizna.
To nie jest wiedźma.
Szeryf zapewne chciał was ochronić, ale burmistrz wykazał się pomyślunkiem.
Zatrudnił nas.
Nazywam się Gretel, a to mój brat Hansel.
Zaginęło wiele waszych pociech,
ale śmierć niewinnej kobiety ich nie zwróci.
- Nie chcemy was tu! - Dosyć mamy zła.
Zło zamieszkało między wami, czy tego chcecie, czy nie.
Jeśli wasze dzieci żyją, to je znajdziemy.
Jeśli jednak ktoś ją skrzywdzi będzie miał ze mną do czynienia.
Rozejdźcie się!
Jesteś wolna.
Dziękuję, Hanselu.
Nie ma za co.
Co ty wyprawiasz? Ta kobieta jest moim więźniem.
Nawet półmózg dostrzegł by, że nie jest wiedźmą.
Posłuchaj szeryfie, sprowadziłem ich...
To ty posłuchaj!
Nie pozwolę, żeby ta suka i jej brat
mówili mi, co mam robić w moim mieście.
Nie radzę!
Bierzmy się do roboty.
/Były donosy o dziwnej chatce na północy.
/Mieszkańcy się tam nie zapuszczają.
/Warto zacząć tam dochodzenie.
Rusz się!
Gretel!
Rozsierdziła się.
Z taką gębą, też byś była nerwowa.
Morda!
/Niestety nie znaleźliśmy /żadnych śladów dzieci.
Ale znaleźliśmy to.
Krwawy Księżyc.
Zaćmienie Księżyca zdarza się raz na pokolenie.
To święta noc czarownic.
- Kiedy? - Według tego za trzy dni.
Wszystko łączy się w całość.
Tyle porwań dzieci z okolic miasta.
Muszą mieć dobry powód, żeby ryzykować.
Ostatnio wzrosła ich aktywność.
Pokazują się ludziom, zabijają zwierzęta, urządzają sabaty.
Widać przez Krwawy Księżyc każda wiedźma wychodzi z ukrycia.
Dobrze, że nas sprowadziłeś.
Połowa teraz, druga po sprowadzeniu dzieci.
Żywych.
W samą porę. Jackson zna las jak własną kieszeń.
Pokaże wam, gdzie je widziano ostatnio.
- Dojedziemy tam w kilka godzin. - Nie nocą.
Wyruszymy z rana.
Racja, to zbyt niebezpieczne.
Można się tu gdzieś napić?
/- Cicho! - Ostatnią ofiarą był chłopiec.
Zabrały go dwa dni temu. Trop jest jeszcze świeży.
Sto szylingów za żywe dziecko.
Pospieszcie się, nim łowcy ogołocą miasto z pieniędzy.
Wyruszacie tej nocy.
Nocą na czarownice? Oszalałeś.
Najpierw sprowadźcie chłopca.
Dziękuję, Wolfgang.
Powinniśmy zgasić ognisko.
Polujemy na wiedźmy, nie niedźwiedzie.
Poza tym musimy jeść.
Takie piękne stworzenia.
Wasze?
Zgadza się.
Czemu zapuściliście się w mrok lasu?
Porwano dziecko.
Przyszliśmy je odnaleźć.
Nie ma tu żadnych dzieci.
Spotkacie tu tylko śmierć!
Wiedźma!
Głupcy!
To moja ziemia!
Jak śmieliście?
Proszę, Boże.
Nie ma się co modlić.
Nawet twój bóg wie, że lepiej się tu nie zapuszczać.
Wiedźma leżała na ziemi.
Jej oczy świeciły na czerwono i wtaczały się do czaszki.
Próbowała rzucić na mnie zaklęcie.
Wyrwałem jej język, a ona zaczęła szczać na wszystkie strony.
Mocz wiedźmy to nie przelewki. Działa jak kwas.
Jednak w małych ilościach ma właściwości lecznicze.
- Chyba straciłem wątek. - Wracam do znajomych.
Co się gapisz?
Do porwań dochodziło po obu stronach rzeki.
Ostatnie to według nas sprawka trolla.
To wymaga dodatkowej opłaty. Co jest z tutejszym dziewkami?
Te w barach nie powinny być łatwe?
- Dziwne. - I to bardzo.
Patrz. Zaatakowano ojca z trójką dzieci.
Zabrały tylko jedno dziecko.
- Dziwne. - Bardzo.
Zgadzam się.
Z drugiej strony, zarabiamy polowaniem na wiedźmy.
Czy to nie dziwne?
Przepraszam, Hansel i Gretel?
Nie wierzę. Nazywam się Benjamin Voser.
Jestem waszym fanem.
- Super. - Miło cię poznać.
Moglibyście się podpisać?
To gdy znaleźliście Lisicę z Antwerpii i utopiliście ją w fosie.
A to, gdy krąg wiedźm chciał otworzyć bramę piekieł pod trybunałem.
Daliście im nauczkę.
Niezłe i dziwne.
Przerażające.
Zbierasz to wszystko.
Mam tyle pytań. Mógłbym...?
- Wiesz, musimy... - Pytaj.
- Najlepszy sposób na zabicie wiedźmy? - Hansel?
Działa odcięcie głowy, wyrwanie serca,
- obdarcie ze skóry. - Najlepsze jest spalenie.
- Najpewniejszy sposób - No tak.
- Spalić je wszystkie. - To prawda, że nie mogą was skrzywdzić?
Gówno prawda.
Ich magia na nas nie działa i dotychczas nas nie zabiły.
To przez spalenie wiedźmy, gdy byliście dziećmi?
Od tego się zaczęło.
Od wtedy polujecie? Skąd wzięliście broń?
Mamy dużo pracy. Miły z ciebie dzieciak,
ale musimy zadbać o miasto.
Zabiła ich.
Co do jednego.
Kto i kogo?
Wiedźma.
Zabiła tropicieli.
Przekazała mi wiadomość.
Klątwa apetytu na wszystko, co pełza.
- Nie znoszę tego! - Klawo.
Łowcy są niedaleko. Wyczuwam ich.
Tak jak zaplanowałaś.
- Masz preparaty? - Oczywiście.
- Żaby, larwy utuczone truchłem oposa. - Wilcza jagoda.
Rzadka i niezwykle trująca.
I jeszcze...
coś żeby to wypróbować.
Otwórz gębę.
Otwieraj!
Połknij, prosiaku!
Jest gotowy.
Działa.
Nie czuję ciepła.
Muriel, to może wszystko odmienić.
Wszystko się zmieni.
Będziemy niepokonane.
Zgaś to.
- Za krótko działa. - Sprawię, że będzie działać...
wiecznie.
- Gdzie idziemy? - Już prawie jesteśmy.
Miałam dziwny sen.
O czym?
O matce.
Nie chcę o niej rozmawiać.
Idź spać.
Co myślisz? Chłopiec czy dziewczynka?
Wezmę to.
- Może być za małe. - Witaj.
To nie dla mnie.
- Jak idzie polowanie? - Dobrze.
Dziwnie jest żyć wśród tych ludzi.
Gdyby nie ty, spaliliby mnie żywcem.
Pozwoliłbym im na to, jestem staromodny.
Moja siostra nalega na dowody przed spaleniem.
Spotkałeś kiedyś wiedźmę, której nie chciałeś zabić?
Nigdy.
Dobra wiedźma, to martwa wiedźma.
Potrzymasz?
Nic ci nie jest?
Gdy byłem dzieckiem, wiedźma faszerowała mnie słodyczami, aż zachorowałem.
Coś mi się stało.
Muszę to wstrzykiwać co kilka godzin, albo umrę.
Masz chorobę cukrową.
Wiem o tym co nieco. Gdybyś potrzebował...
Miło było cię spotkać.
Przystojny jesteś.
Żaden mężczyzna w tym mieście by ze mną nie porozmawiał.
A ty masz...
moją dynię.
Muszę iść.
/Tatusiu, pomóż mi, /zgubiłem się.
/Proszę, pomóż mi!
/Tato, boję się. /Jestem sam w lesie.
Pomogę ci, chłopczyku.
Słodki, mały...
/Tato, boję się. /Jestem sam w lesie.
Rusz się, a zginiesz.
Zabierz jej różdżkę.
Mogłabyś przestać?
Fajne zabawki.
/Przyprowadzili wiedźmę /do mojego urzędu?
Muszą ją przesłuchać.
Dobranoc, szeryfie.
Pobudka.
- Co ona robi? - Nie mam pojęcia.
- Widzę ich. - Jest tam ta suka Gretel?
W blasku księżyca, pod okiem szeryfa.
W mieście.
I wróciła.
- Witaj, złotko - Powiedz nam, co chcemy wiedzieć,
a nie będzie to najgorsza noc twojego życia.
Pieprzcie się.
Ze sobą.
Nigdy się nie nauczą.
Spróbujmy jeszcze raz.
Gdzie są dzieci?
Po co wam ich tyle? Gdzie są?
Krew dwunastu księżyców wkrótce zostanie zebrana.
Potem będzie brakować już tylko jednego.
Powinniśmy ją spalić. Tracimy czas.
Ile dzieci porwano?
- 10 albo 11. - Akta.
Musimy policzyć.
- 11. - 12 księżyców...
Potrzebują jeszcze jednego dziecka.
Musi coś je łączyć. Wiek, kolor włosów, płeć.
- Mam 5 dziewczynek. - I sześciu chłopców.
Potrzebujecie dziewczynkę. Co znaczy "12 księżyców"?
Miesiąc.
Dziewczynka urodzona w kwietniu.
Spóźniliście się.
Leć!
Macie tu akty urodzenia mieszkańców?
Do wglądu wyłącznie dla władz miasta,
a nie dla łowców nagród.
Nie może być ich aż tyle.
Masz coś?
Dziewczynka urodzona sześć lat temu 8. kwietnia.
- Tylko ją znalazłem. - Idź.
- Znasz ją? - Mary Belmer.
Gdzie mieszka? Grozi jej niebezpieczeństwo.
Nie ma czasu. Mów, gdzie mieszka.
Tutaj!
Nie ruszaj się!
Nie, Lucas!
Niech cię diabli!
Już się z nim zbratałam.
Zabierz ją!
Masz zachować spokój
- i robić, co mówię. - Zrozumiałem.
- Dobrze strzelasz? - Nie.
Nie bardzo.
Dlatego używam strzelby.
Gretel, sławna łowczyni wiedźm.
- W końcu się spotykamy. - Kim jesteś?
Dostałaś moje zaproszenie.
Mów, albo cię przyszpilę do ściany.
Posiadam wiele imion.
Nie jesteś godna, żebym wymieniła któreś z nich.
Boże.
Pomocy!
Proszę!
Pomocy!
Zadziorna suka.
Cholera.
Nie martw się, nie zabiję cię.
Na razie.
Nie tak.
Masz coś, czego potrzebuję.
Brakujący składnik.
Ludzie mają okropny gust.
Nie uważasz, że przydałoby się tutaj...
odrobinę...
kolorów?
Pomocy!
Cholera.
Zajebie cię.
Proszę o spokój.
Patrzcie co jego łowcy sprowadzili do Augsburg.
Przez nich zginęło siedmiu ludzi
i porwano kolejne dziecko.
To twoja wina.
Niech spotka ich za to kara.
Nie!
Łowcy nie są temu winni.
To jakieś szaleństwo.
Ludzie,
czy nie przelano już wystarczająco krwi?
Nie.
Jeszcze nie.
- Dzień dobry. - Co robisz?
Byłaś brudna, więc...
wycierałem.
Co się stało?
Wiedźmy porwały dziewczynkę. Wielu ludzi zginęło w pożarach.
Szeryf obwinia za to ciebie i twojego brata.
- Nie jesteś bezpieczna w Augsburgu. - A mój brat?
Gdy go widziałem, walczył z wiedźmą na miotle.
No tak.
Skąd masz to wszystko?
Zewsząd.
Też chcę polować na wiedźmy w przyszłości.
Nie chcieliśmy takiego życia.
Rozmyślałem nad tym, że rodzice was opuścili.
- To prawda? - Tak.
Dlaczego?
Nie wiem, zrobili to i już.
Przepraszam. Chcesz owsianki?
Jasne.
Nie za ciepła, nie za zimna, w sam raz.
Kim była ta wiedźma, która nas zaatakowała?
Nie wiem. Wyglądała normalnie, a potem się zmieniła.
- Myślałem, że tylko... - Arcywiedźmy tak potrafią.
Kto to?
Dawno temu mieszkała poza miastem.
/Oskarżono ją o czarną magię. /Nigdy się nie przyznała.
Ale i tak ją spalono.
Będziecie bezpieczni.
Muszę odnaleźć brata.
Hansel!
Nic ci nie jest?
Cholera.
Widzę, że polowanie idzie bardzo dobrze.
Mogłabyś...
Wskazać mi drogę do miasta?
Tam.
Dziękuję.
Nie ma za co.
- Pomóc ci? - Dam sobie radę.
Do zobaczenia.
- Żyjesz? - Pomóż mi.
Hansel!
- Dzikuska. - Co wy robicie?
Aresztuję cię za spalenie miasta i sprowadzenie do niego wiedźm.
Posłuchaj, idioto!
Wiedźmy coś planują. Muszę odnaleźć brata, żeby uratować...
Zamknij się!
Tym razem ja będę mówił, a ty będziesz krwawić.
Skończyłaś? Muszę dotrzeć do siostry.
To może trochę potrwać.
Dostaniesz gorączki, jeśli tego nie oczyszczę.
Dostałeś niezłe lanie.
Bardziej ucierpiała moja godność, która została na tamtym drzewie.
Szybciej będzie jak wejdziesz do wody.
- Nie, nie. - Ma właściwości lecznicze.
Nie pływam za dobrze.
Wejdę z tobą.
Mówiłaś, że ta woda leczy?
Moją pasją są konie.
Piękne stworzenia.
Od samego początku trzeba być dla nich ostrym.
Pokazać im kto rządzi.
Inaczej nigdy się nie nauczą.
Na początku będą cię nienawidzić,
ale gdy złamiesz w nich ducha
zrobią, co tylko zechcesz.
Suka!
Zabierzmy ją do miasta.
Nie złamałem w niej ducha.
Mogłabyś stawić opór.
Dam radę.
Ostatni raz w takich wodach natknąłem się na wężową wiedźmę.
Ciężko było ją namierzyć, bo przyjęła postać ropuchy
i umiała oddychać pod wodą.
Była zabójcza.
Za dużo gadasz.
- Jesteś żałosny. - Ma jaja.
Podoba mi się.
Sprawi mi to jeszcze większą radość.
Będzie wasza jak z nią skończę.
O ile coś z niej zostanie.
Co do diabła?
Idąc tą drogą, dotrzesz do Augsburga przed zmrokiem.
Mam nadzieję.
Spotkamy się, gdy już odnajdziesz siostrę?
Oczywiście.
- Pij. - Nie.
Pij!
Dlaczego mi pomogłeś?
Trolle służą wiedźmom.
Zaczekaj!
Jak ci na imię?
Edward.
Edward, czekaj!
Gdzie ja jestem?
Hansel.
- Gretel? - Gdzieś się podziewał?
A ty?
Co ci się stało?
- Kto ci to zrobił? - Nic mi nie jest.
Przepraszam.
- Jesteś cała? - Tak.
- Gdzie jesteśmy? - Nie wiem.
Musiałaś na mnie spaść?
Co to za miejsce?
Nie jest to zwykła nora wiedźm.
Wynośmy się stąd.
Powinnaś rzucić na to okiem.
To chyba jest nasz dom.
Jesteśmy w naszym pokoju.
Popatrz.
To twoje łóżko.
Pamiętasz to?
To chyba ty z jakimś złośliwym borsukiem.
Nasze łóżka.
Zastanawiałeś się, co stało się z rodzicami?
Obiecaliśmy sobie, że nie będziemy o tym rozmawiać.
- Czemu zaklęcia na nas nie działają? - Odpuść.
To nasz dom. Tutaj dorastaliśmy.
Na co ci to wygląda?
Mieszkaliśmy nad norą wiedźm, więc jesteśmy przeklęci?
Myślę, że nasza matka...
Po tylu latach w końcu wróciliście do domu.
Jakie to urocze.
Pamiętam ten dom.
Mieszkała tu Adrianna, potężna czarodziejka.
Wasza puszczalska matka.
Opowiem wam historyjkę.
/Dawno temu, /w pobliżu miasteczka na zadupiu
/żył sobie rolnik, /który zakochał się w czarodziejce.
/Mieli dwójkę dzieci /i wiedli szczęśliwe życie.
/Lecz nie za długo.
/Wypicie pewnej mikstury /podczas Krwawego Księżyca
/sprawia, że jest się odpornym /na ogień.
/Kluczowym składnikiem tej mikstury /jest serce czarodziejki.
/Wasza matka była dla nas za potężna.
/Więc musieliśmy się zadowolić /twoim sercem, Gretel.
/Gdy zbliżał się Krwawy Księżyc, /rozpuściłam plotkę w Augsburgu.
/Wiedziała, że nadchodzą /i kazała waszemu ojcu ukryć was w lesie.
Ojcze, zaczekaj!
/Wiedziała, co ją czeka, /lecz była zbyt dumna, żeby uciec.
/W dodatku, czarodziejki nie używają magii /przeciwko ludziom.
/Gdy wasz ojciec wrócił,
/powiesili go.
/Tuż przy płonącym ciele waszej matki.
/Adrianna przepadła.
/Tak jak twoje serce.
/Krwawy Księżyc przeminął.
Koniec.
Piękna historia, prawda?
Zginęli, żeby was uratować.
A wy całe życie ich nienawidziliście.
Jutro siostry z każdego zakątka tej krainy
zbiorą się w świetle Krwawego Księżyca na największym sabacie wszechczasów.
Pozostała tylko wiekuista moc,
- pochodząca z serca czarodziejki. - Za dużo gadasz.
Zły ruch, łowco.
Hansel!
Pij. Złagodzi ból.
Mina?
Co zrobiłaś?
- Jesteś wiedźmą? - Nie wszystkie są złe.
- Nie jest nas dużo... - Cofnij się.
- Nie skrzywdzę cię. - Sprawdzałem cię.
Tylko mroczne wiedźmy noszą znamiona.
O czym ty mówisz?
Czemu moje czary na ciebie podziałały?
Nie jestem taka, jak one.
Gretel.
- Gdzie idziesz? - Mają moją siostrę.
- Kto? - Wiedźmy.
Mówiły coś o jakimś rytuale, czy zlocie.
W głębi lasu, niedaleko gór, jest miejsce, gdzie urządzają sabaty.
Gdzie? Jak się tam dostać?
Jeśli mają sabat, będzie ich za dużo.
Zabiją cię.
- Nie mam na to czasu. - Znalazłam coś w tej jaskini.
Coś potężnego. Może nam pomóc.
Grymuar Abramelina.
Opisuje sposoby ochrony przed czarną magią.
- Skąd go macie? - Nie pytaj.
Jeśli księga jest prawdziwa,
to przełamiemy ich zaklęcia obronne. Różdżki im nie wystarczą.
Potrzebujemy coś do poświęcenia.
Zacznijmy od tego.
Mam nadzieje, że zadziała.
Strzelałeś kiedyś?
Byłem trzy razy na dożynkach.
Skoro tak.
Nie tykaj broni.
Edward.
Co tu robisz?
Co się dzieje?
Muriel.
Edwardzie.
Musisz mi pomóc.
Proszę.
Idź po dzieci.
Już czas.
- Może być? - Tak.
Dalej nie idziesz.
Ale zostawię ci to.
Ukryj się gdzieś i strzelaj do wszystkiego, co się rusza.
Powodzenia.
Po dzisiejszej nocy, żadna z nas już nigdy nie spłonie!
Żadna z nas nie zamieni się w popiół!
Zjem wasze mózgi.
A teraz czas na ucztę.
Dużo ich.
Zejdę z drugiej strony.
Odciągnę je od dzieci.
Gdy zobaczysz mój znak, rozpętaj piekło.
Trzymaj kciuki.
Jaki znak?
Odstrzelę jednej łeb.
Nadeszła nasza godzina.
Krwawy Księżyc wschodzi.
Czarodziejka umrze.
Panie wybaczą.
Cześć.
Chyba zgubiłem zaproszenie na waszą imprezę.
Nie martwcie się, nie przychodzę z pustymi rękami.
Siostry!
Przedstawiam wam Hansela, sławnego łowcę wiedźm.
Odpowiedzialnego za śmierć 600 z nas.
Posłuchajcie uważnie.
Jeśli wypuścicie moją siostrę i dzieci,
to może was nie wybiję co do nogi.
Wystarczy!
Zajeb go.
Oby zadziałało.
- Musimy się spieszyć. - Zajmij się dziećmi, ja zdobędę serce.
Jedz!
Ruszać się!
- No dalej! - Gretel!
Edward!
- Gretel! - Nic mi nie jest.
Idź po dzieci!
Nie ruszaj się!
Dziękuję.
Czas minął.
Gretel!
Dziękuję.
- Nic ci nie jest? - Muriel żyje.
Nie skończyłem z nią. Gretel, Mina. Mina, Gretel.
Potrzebuję tego.
Poleciała w tamtą stronę.
- Gdzie się wybierasz? - Muszę pomóc Edwardowi.
Co za Edward?
Ben!
Udało mi się. Zestrzeliłem Muriel.
- Gdzie? - Tam.
Jest tu gdzieś.
Edward!
Bez jaj.
Czy to...
Żeby nie wiem co, za chuj nie jedz słodyczy.
Rusz się, a chłopak zginie.
Pomyślałam, że miło byłoby zakończyć to tu,
gdzie wszystko się zaczęło.
Chatka straciła swój urok.
Rzuć broń.
Grzeczny chłopiec.
Nie martw się, młody.
Nie pozwolę jej cię skrzywdzić.
Twój koniec jest bliski, łowco.
Chciałabym powiedzieć, że będzie bezbolesny,
ale skłamałabym.
Odejdź od niego.
Zabawny widok, czarodziejka z różdżką.
Rzucisz na mnie zaklęcie miłosne?
Nieźle.
Poświecenie się dla człowieka.
Żałosne.
Hansel...
- Chciałam ją powstrzymać. - Udało ci się.
- Zrób coś dla mnie. - Co tylko chcesz.
Zabij sukę.
Wolne żarty.
Proszę, przestań.
Niezła próba.
Nienawidzę cię.
- Wyglądasz jak siedem nieszczęść. - Ty też.
Wykończ ją w końcu.
/Zemsta nie zmienia przeszłości.
/Nie przywróci nam rodziców.
- Żyjesz? - Tak.
To dobrze.
/Ale poprawia samopoczucie.
/Znamy prawdę.
/Wiemy, kim jesteśmy,
/tak jak i oni.
/Znają naszą historię. /Naszą moc.
/Do czego jesteśmy zdolni.
/Powinni się nas bać.
/- Całej ekipy. - Już niedaleko.
Po tej zostały jeszcze trzy.
Trzy wiedźmy temu mówiłeś, że jeszcze trzy.
Sam mówisz, im więcej wiedźm, tym więcej pieniędzy.
Ty ich nie dostaniesz chyba, że chcesz ciągnąć wózek.
- Racja wielkoludzie? - Mówiłam, że się przyda.
/Teraz już wiemy, /że są na świecie dobre czarownice.
/Ale jeśli praktykujesz czarną magię, /miej się na baczności,
/bo idziemy po ciebie.
/Nie ukryjesz się przed nami.
/Weźmiemy cię żywą lub martwą.
Edward, zapukasz?
/Ja obstawiam, że martwą.
Nie wyjdziesz z tego z twarzą.
Tłumaczenie: Turin Korekta: Shylock
<> www. kinomania. org